«مسئول نفوذی»؛ تازه ترین شاهکار سوپرانقلابی ها برای تخریب دولت / این همان انقلابی گری است؟
هم زمان با نزدیک شدن زمان بازگشت مسعود پزشکیان، رئیس جمهور
در ویدیوی منتشر شده از این تجمع، شعارهایی مانند «مرگ بر مسئولین نفوذی» و «ما مسئول بی غیرت نمی خواهیم» شنیده می شود؛ ادبیاتی که بار دیگر بحث درباره مرز میان اعتراض سیاسی و تخریب اشخاص را مطرح کرده است.
مرز اعتراض و برچسب زنی سیاسی کجاست؟
حق اعتراض و نقد برای مردم محفوظ است
پزشکیان پیش از سفر به نیویورک اعلام کرده بود که نشست مجمع عمومی سازمان ملل فرصتی برای بیان مظلومیت و اقتدار ایران
بیشتر بخوانید:
رئیس جمهور شجاعانه از حقوق ایران دفاع کند و جنایت های آمریکا را تبیین کند
وقتی شعار جای مطالبه گری را می گیرد
مسئله از جایی آغاز می شود که برخی افراد، انقلابی بودن را در بلندتر شعار دادن و سنگین تر کردن برچسب ها خلاصه می کنند. در چنین فضایی، ممکن است یک روز مسئول منتخب مردم «نفوذی» خوانده شود، روز دیگر مدیری به دلیل یک تصمیم اجرایی «بی غیرت» نام بگیرد و در مرحله بعد، هرکس با این ادبیات مخالفت کند، به فاصله گرفتن از آرمان ها متهم شود.
پیامد چنین رفتاری، کاهش سرمایه اجتماعی
نقد دولت، حتی اگر تند و جدی باشد، حق جامعه و رسانه است. با این حال، اگر هر مخالفتی با عملکرد دولت به پرونده سازی هویتی و اتهام نفوذ منتهی شود، امکان گفت و گوی سیاسی از میان خواهد رفت. کشور در شرایطی که با فشارهای خارجی و مشکلات اقتصادی و اجتماعی روبه رو است، بیش از هر زمان دیگری به نقد مستند، مطالبه گری و پاسخ خواهی
مطالبه روشن، جایگزین شعارهای کلی
اگر تجمع کنندگان واقعا نگران منافع کشور هستند، باید به جای شعار علیه «مسئول نفوذی»، مشخص کنند کدام تصمیم را نادرست می دانند، مستنداتشان چیست و چه راهی برای اصلاح آن پیشنهاد می کنند. از این مسیر می توان تشخیص داد چه کسی به دنبال حل مسئله است و چه کسی صرفا می خواهد در قاب دوربین ها دیده شود.
برای درک اهمیت حمایت ملی، می توان به تیم فوتبال یک کشور اشاره کرد که برای برگزاری مسابقه به خارج اعزام می شود. هواداران، حتی در صورت شکست برابر حریفان قدرتمند، معمولا از بازیکنان خود حمایت می کنند؛ زیرا موفقیت تیم ملی را بخشی از هویت و منافع کشور می دانند. این نگاه، نمونه ای ساده از وطن دوستی و توجه به منافع ملی است.
رئیس جمهور در مجمع عمومی سازمان ملل با صراحت از مواضع ایران دفاع کرد
اکنون این پرسش از نهادهای مسئول و بالادستی مطرح است که آیا اراده ای برای پایان دادن به رفتارهای افراطی و اقدامات خودسرانه وجود دارد یا نه. برخورد با تندروی هایی که به نام انقلاب، فضای سیاسی جامعه را ملتهب و سرمایه اجتماعی کشور را تضعیف می کنند، می تواند از ادامه این روند جلوگیری کند.
