شلیک مرگبار در سیزدهبدر؛ دختر جوان قربانی گلوله اشتباهی شد/ متهم: قصد کشتن نداشتم
به گزارش به گزارش پایگاه خبری گیلان ۷۲۴، پرونده قتل دختر جوانی که در جریان یک دورهمی دوستانه در روز سیزدهبدر هدف گلوله قرار گرفت و جان خود را از دست داد، در حالی به ایستگاه محاکمه رسید که متهم اصلی مدعی است شلیک مرگبار بهصورت ناخواسته و برای ترساندن مهاجمان انجام شده است.
روز ۱۳ فروردین ۱۴۰۴ وقوع یک درگیری خونین در یکی از بوستانهای شمال تهران به پلیس گزارش شد. مأموران پس از حضور در محل دریافتند دختر جوانی به نام «مریم» بر اثر اصابت گلوله بهشدت مجروح شده و پسر جوانی به نام «شهریار» نیز مورد ضرب و جرح قرار گرفته است. هر دو مصدوم به بیمارستان شهدای تجریش منتقل شدند اما مریم به دلیل شدت جراحات وارده ساعاتی بعد جان باخت.
با مرگ این دختر جوان، پرونده وارد مرحله جنایی شد و تحقیقات برای شناسایی عامل تیراندازی آغاز شد. بررسی تصاویر دوربینهای مداربسته نشان داد سرنشینان یک دستگاه خودروی دنا به همراه راکبان سه دستگاه موتورسیکلت وارد بوستان شده و پس از درگیری با چند دختر و پسر جوان از محل گریختهاند.
در ادامه تحقیقات، شهریار که در این حادثه مجروح شده بود، به مأموران گفت: «من و دوستانم از ۱۱ فروردین خانهای در شمال تهران اجاره کرده بودیم تا تعطیلات نوروز را کنار هم سپری کنیم. روز سیزدهبدر برای صرف ناهار به بوستان مقابل محل اقامتمان رفتیم اما ناگهان شهرام و دوستانش که از قبل با من اختلاف داشتند به محل آمدند و درگیری آغاز شد. هرچه گفتم اختلاف شما با من است و کاری به دوستانم نداشته باشید، فایدهای نداشت. آنها با شوکر و گاز اشکآور به ما حمله کردند.»
وی ادامه داد: «در جریان درگیری، دوستم بهرام برای ترساندن مهاجمان با اسلحه چند تیر شلیک کرد اما یکی از گلولهها به مریم اصابت کرد.»
شهرام و سایر متهمان نیز پس از دستگیری، اظهارات شهریار را تأیید کردند و مدعی شدند نقشی در قتل نداشتهاند. آنها گفتند پس از شنیدن صدای تیراندازی و مشاهده سقوط مریم، از ترس محل را ترک کردهاند.
با مشخص شدن نقش بهرام در تیراندازی، مأموران برای دستگیری او وارد عمل شدند اما وی پس از حادثه متواری شده بود. تحقیقات پلیسی ادامه یافت تا اینکه چند روز بعد کارآگاهان موفق شدند متهم را در حالی که قصد خروج غیرقانونی از کشور را داشت، شناسایی و بازداشت کنند.
بهرام در بازجوییهای اولیه به شلیک گلوله اعتراف کرد اما مدعی شد قصد قتل نداشته است. پس از تکمیل تحقیقات، پرونده با صدور کیفرخواست برای رسیدگی به شعبه ۱۰ دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد.
در جلسه دادگاه، ابتدا اولیای دم مقتول خواستار قصاص شدند.
سپس متهم در جایگاه قرار گرفت و در تشریح ماجرا گفت: «روز حادثه داخل بوستان نشسته بودیم که ناگهان حدود ۱۰ نفر با شوکر، گاز اشکآور و حتی سلاح شکاری به ما حمله کردند. یکی از آنها گاز اشکآور به صورتم زد و دیدم تار شد. به سختی خودم را به خانهای که اجاره کرده بودیم رساندم. وقتی چشمهایم را باز کردم، دیدم یکی از مهاجمان با اسلحه بالای سرم ایستاده است. اسلحه را از او گرفتم اما فرار کرد.»
وی ادامه داد: «برای ترساندن آنها از پنجره چند تیر شلیک کردم. چند دقیقه بعد وقتی به داخل بوستان برگشتم، دیدم شهریار نیمهجان روی زمین افتاده و چند متر آن طرفتر نیز مریم غرق در خون است. همان جا فهمیدم یکی از گلولههای من به او اصابت کرده است. از ترس فرار کردم.»
متهم در پایان با ابراز پشیمانی گفت: «هیچ خصومتی با مریم نداشتم و هرگز قصد کشتن او را نداشتم. اتفاقی که رخ داد ناخواسته بود و از آنچه پیش آمده عمیقاً پشیمانم.»
پس از پایان رسیدگی و ارائه دفاعیات طرفین، قضات دادگاه برای صدور رأی وارد شور شدند.
