رهایت نمی‌کنیم ، بگو ببخشید.

شیوخ حومه خلیج‌فارس تصور می‌کردند پایگاه‌های آمریکا در خاکشان برای محافظت از آنهاست، حالا نه‌تنها آمریکا آنها را به حال خود رها کرده و فقط در حال محافظت از یک موجودیت در منطقه است، بلکه همین پایگاه‌ها باعث تولید خطرات بی‌سابقه‌ای علیه این کشورها شده است.  با این حال ایران برای دهه‌ها آرایش نظامی نیروهای فرامنطقه‌ای اطراف خود را با وجود آسیب‌هایی که داشتند، تحمل کرد. پایگاه‌هایی که در سراسر منطقه، به صورت چندلایه، هدفمند و به‌شدت تهاجم‌محورند. این زنجیره که از پایگاه‌های هوایی فوق‌پیشرفته، بنادر بزرگ دریایی و مراکز جاسوسی تشکیل شده، به‌گونه‌ای مهندسی شده است که ایران را در حصاری از توان آتش و شبکه‌های نظارتی فراگیر محصور کند.  درنهایت حملات آمریکا علیه ایران که امروز وارد هشتمین روز خود شده، پرده از ماهیت واقعی این پایگاه‌ها برداشت. دفاع مشروع ایران نیز در برابر این پایگاه‌ها در واقع پاسخی به این واقعیت بود که حضور فیزیکی این نیروها در همسایگی ایران، فی‌نفسه یک اقدام جنگی تلقی می‌شود؛ چه اینکه بخواهند مبدأ حملات آمریکا و متحدانش علیه ایران باشند.

هدف فقط یک چیز است؛ پایگاه نظامیان آمریکا
طبق دکترین نظامی ایران، هر پایگاهی که مبدأ حملات به خاک ایران باشد یا رادارهای آن در خدمت هدایت پرتابه‌های مهاجم قرار گیرد، یک «هدف نظامی مشروع» است. ایران با عمل به قول پیشین خود مبنی‌بر «جنگ فراگیر»، نشان داد که در صورت هرگونه حماقت، هیچ نقطه امنی برای نیروهای فرامنطقه‌ای در کل جغرافیای خاورمیانه وجود نخواهد داشت.  سوای از این، ایران تاکنون سطح کم‌سابقه‌ای از خویشتن‌داری را به خرج داده تا کمترین آسیب به اهداف غیرنظامی نیز نرسد. با این حال، تصاویری از اصابت پهپاد به برخی هتل‌ها در کشورهای عربی منتشر شده که بعدتر به اذعان رسانه‌های آمریکایی مشخص شده که مکان مورد اصابت، محل اسکان نظامیان دشمن بوده است.
ایران همواره میان کشورهای همسایه به‌عنوان شرکای منطقه‌ای و زیرساخت‌های نظامی بیگانه‌ای که در این کشورها مستقر شده‌اند، تفکیک قائل می‌شود. هدف ایران هدف قرار دادن کشورهای همسایه نیست، بلکه نابودی تأسیساتی است که امنیت منطقه را به گروگان گرفته‌اند. حضور ۷۰۰ جنگنده و هزاران نیروی تهاجمی در پیرامون ایران، نه برای حمایت از شرکای عرب، بلکه برای حفظ سلطه هژمونیک است.  پاسخ وسیع ایران به این تهدیدات مستقیم ضرورتی برای صیانت از تمامیت ارضی و مردم است. این استراتژی، دشمن را در تنگنای عملیاتی قرار داده و نشان می‌دهد که محاصره نظامی ایران، شمشیری دولبه است که بیش از هر چیز، بقای نیروهای متجاوز را با خطر جدی مواجه کرده است. کشورهای عربی اگر دنبال تأمین امنیت خود هستند، اکنون بهترین فرصت است که کشورهای خود را از پایگاه‌های متجاوز آمریکایی که تاکنون ذره‌ای فایده برایشان نداشته، خالی کنند. درنهایت هدف ایران فقط نابودی پایگاه‌های آمریکا در منطقه نیست، هدف اصلی، نابودی ابدی تهدید علیه ایران است. برای زمینه‌سازی در این حوزه لازم است ابتدا تهدیدات فیزیکی آمریکا در منطقه که علیه موجودیت ایران فعالیت می‌کنند، حذف شوند.

۱. پایگاه هوایی العدید – قطر

این مرکز با مساحتی بالغ بر ۲۴ هکتار در قلب بیابان‌های قطر، بزرگ‌ترین پایگاه نظامی آمریکا در خاورمیانه است. العدید میزبان بیش از ۱۰ هزار نیروی نظامی و مقر پیشروی فرماندهی مرکزی و مرکز عملیات هوایی مشترک است که مأموریت هدایت پروازهای نظامی از شمال آفریقا تا آسیای مرکزی را برعهده دارد. العدید دارای دو باند پروازی عظیم به طول ۱۲ هزار و ۵۰۰ فوت است که ظرفیت پذیرش و عملیاتی کردن تمامی هواگردهای موجود در زرادخانه ایالات متحده، از بمب‌افکن‌های استراتژیک B-52  تا جنگنده‌های پنهان‌کار را داراست. قطر با سرمایه‌گذاری ۴ میلیارد دلاری در توسعه این پایگاه، عملاً استقرار آن را تضمین کرده است.

۲. پایگاه السیلیه – قطر

السیلیــــــــــه دارای مجموعه‌ای وسیع از انبارهــــــای مجهز به سیستم‌های پیشرفته کنترل دما اســـت که تجهیزات زرهـــی و لجستیکی مورد نیاز برای یک تیپ کامل ارتش (شامل تانک‌های آبرامز و نفربرهای برادلی) را در خود جای داده است. این قابلیت به دشمن اجازه می‌دهد بدون نیاز به انتقال طولانی‌مدت ادوات از خاک اصلی، در کوتاه‌ترین زمان ممکن یک نیروی زرهی سنگین را در مرزهای جنوبی ایران فعال کند.

۳. پایگاه الجفیر و ناوگان پنجم – بحرین

بحرین میزبان مقر دائمی ناوگان پنجم دریایی است که حوزه مسئولیت آن از خلیج‌فارس و تنگه هرمز تا دریای سرخ و اقیانوس هند گسترده است. این پایگاه که از دهه ۱۹۹۰ تمرکز بر آن با هزینه‌کرد ۲ میلیارد دلاری (شامل ۵۸۰ میلیون دلار برای توسعه اخیر بین ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۷) افزایش یافته، دقیقاً برای مقابله با توانمندی دریایی ایران و کنترل آبراه‌های استراتژیک طراحی شده است. حضور واحد هوایی CTF 53 در پایگاه محرق با باندهای ۱۳ هزار فوتی، پشتیبانی لجستیکی و هوایی این ناوگان را تضمین می‌کند. تمرکز توان فرماندهی در این دو نقطه، آنها را به «گره استراتژیک» شبکه دشمن تبدیل کرده است. هدف قرار گرفتن رادار ویژه FP132 در قطر با برد ۵ هزار کیلومتر و رادوم‌های مخابراتی در العدید، عملاً توان شناسایی زودهنگام موشک‌های ایران را از دشمن سلب کرد. اقدامی که ثابت کرد هدف قرار دادن زیرساخت‌های فرماندهی در قطر و بحرین، ضرورتی برای خنثی‌سازی کل شبکه پدافندی یکپارچه منطقه است. کور کردن این چشمان نظارتی، راه را برای موج‌های بعدی حملات پهپادی و موشکی هموار می‌کند.

۴. پایگاه الظفره – امارات

امارات متحده عربی و کویت به‌عنوان پلتفرم‌های اصلی برای عملیات‌های شناسایی، ضربتی و انباشت ادوات زرهی سنگین عمل می‌کنند که تهدیدی آنی برای مرزهای جنوبی و جنوب غربی ایران هستند. پایگاه الظفره در جنوب ابوظبی، حیاتی‌ترین هاب هوایی دشمن برای نظارت بر ایران است. الظفره میزبان دائمی جناح ۳۸۰ هوایی اعزامی (380th AEW) است که شامل پیشرفته‌ترین پرنده‌های جهان نظیر جنگنده‌های نسل پنجم F-22 Raptor پهپادهای شناسایی استراتژیک (Global Hawk (RQ-4، هواپیماهای جاسوسی U-2 Dragon Lady و تانکرهای سوخت‌رسان KC-10 است. با دو باند پروازی ۱۲ هزار و ۱۲ فوتی، این پایگاه شلوغ‌ترین مرکز پروازهای جاسوسی در جهان محسوب می‌شود. نزدیکی استراتژیک الظفره به تنگه هرمز، آن را به پلتفرم اصلی برای هرگونه عملیات هوایی علیه پدافند ساحلی ایران تبدیل کرده است.

۵. بندرجبل علی و فجیره – امارات

بنـــــدر جبل علی به‌عنوان بزرگ‌تریـــن بندر دست‌ســـــــاز جهان، شلـــــوغ‌ترین بندر پهلوگیــــــــری ناوهـــــای هواپیمابر است. در همین حال، پایگاه دریایی فجیره در خارج از خلیج‌فارس، یک «لینک زمینی» لجستیکی ایجاد کرده است. هدف از این زیرساخت، دور زدن تنگه هرمز در صورت مسدود شدن آن توسط ایران است تا تدارکات نظامی از دریای عمان مستقیماً به جبل علی و خطوط مقدم نبرد منتقل شود.

۶. کمپ آریفجان و پایگاه علی‌السالم – کویت

کویت میزبان بیش از ۱۳ هزار و ۵۰۰ سرباز آمریکایی است. کمپ آریفجان به‌عنوان مقر پیشرو نیروی زمینی عمل می‌کند، درحالی‌که پایگاه علی‌السالم (معروف به «صخره») با فاصله ۱۱۵ کیلومتری از مرزهای ایران، ایستگاه اصلی لجستیک زرهی است. استقرار ۲۲۰۰ خودروی زرهی مقاوم در برابر مین در کویت، ماهیت کاملاً تهاجمی این حضور را فاش می‌کند. همچنین، پایگاه‌های «بوهینگ» با ظرفیت‌های اسکان جدید و «پاتریوت» با اسکله‌های موقت ساخته شده تضمین‌کننده ورود سریع نیروهای تهاجمی به منطقه هستند. تراکم این حجم از تجهیزات زرهی و پرنده‌های نسل پنجم در فواصل کوتاه، به معنای آمادگی برای یک تهاجم برق‌آساست. زمانی که هزاران خودروی MRAP تنها چند ده کیلومتر با جغرافیای ایران فاصله دارند، هرگونه ادعای «دفاعی بودن» این حضور باطل است. حمله ایران به ناو پشتیبانی رزمی MST و زیرساخت‌های علی‌السالم در عملیات اخیر، پیامی روشن بود: هر نقطه‌ای که به‌عنوان سکوی پرتاب یا پشتیبان برای تجاوز به خاک ایران استفاده شود، بدون توجه به خاک میزبان، هدف مشروع بازدارندگی فعال خواهد بود.

۷. پایگاه موفق السلطی – اردن

این پایگاه در منطقه ازرق، با تخصیص بودجه ۱۴۳ میلیون دلاری برای ارتقای باندها و تأسیسات، به مرکز اصلی پدافند موشکی سنتکام تبدیل شده است. موفق السلطی نقش یک «منطقه حائل پدافندی» را ایفا می‌کند که هدف نهایی آن رهگیری موشک‌های ایران پیش از رسیدن به فضای فلسطین اشغالی است. حضور نیروهای آلمان، هلند و بلژیک در این نقطه، آن را به یک پلتفرم بین‌المللی علیه امنیت ایران تبدیل کرده است.

۸. پایگاه عین‌الاسد – عراق

پایگاه هوایی عین‌الاسد (که پیش‌تر با نام تسک‌فورس لاین یا تسک‌فورس عین‌الاسد شناخته می‌شد) در استان الانبار در غرب عراق واقع شده است و سال‌ها به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مراکز حضور نظامی آمریکا در این کشور به شمار می‌رفت. این پایگاه میزبان عناصری از چهار شاخه نیروهای مسلح ایالات متحده است که وظیفه اصلی آنها مشاوره، کمک و توانمندسازی نیروهای امنیتی عراق و همچنین پشتیبانی از مأموریت‌های ناتو در منطقه است. از لحاظ زیرساختی، عین‌الاسد دارای دو باند فرود بسیار بزرگ به طول ۱۳,۱۲۴ فوت (حدود ۴ کیلومتر) است که امکان نشست و برخاست انواع هواپیماهای سنگین و پهپادهای ارتش آمریکا را فراهم می‌کند. علاوه‌بر نیروهای آمریکایی، پرسنل نظامی دانمارک نیز به‌عنوان بخشی از مأموریت آموزشی در این مرکز مستقر بوده‌اند.

۹. پایگاه الحریر – عراق

پایگاه الحریر در اقلیم کردستان عراق و در فاصله ۷۵ کیلومتری مرکز استان اربیل واقع شده است. این مرکز به‌عنوان یک قطب مهم برای نیروهای آمریکایی و ائتلاف جهت انجام تمرین‌های نظامی، هماهنگی‌های لجستیکی و اشتراک‌گذاری اطلاعات در شمال عراق عمل می‌کند. این پایگاه به دلیل نزدیکی جغرافیایی به ایران، نقش مهمی در جاسوسی و رصد سیگنال‌ها دارد. همچنین حضور سامانه‌های ضدموشکی در آن برای مقابله با حملات موشکی ایران و مقاومت و رهگیری موشک‌هایی که به سمت سرزمین‌های اشغالی شلیک می‌شوند، تأیید شده است. در روزهای اخیر تهدیداتی در قالب شایعات متعدد از جمله استقرار تعدادی بالگرد و نیروهای کماندو در این مرکز با هدف آمادگی برای نفوذ زمینی احتمالی یا حمله به شهر‌های موشکی در غرب ایران وجود دارد. این پایگاه به‌عنوان مرکزی در مسیر دسترسی ایران به سرزمین‌های اشغالی توصیف می‌شود که از کار افتادن آن پیامدهای منفی برای رژیم صهیونیستی و آمریکا دارد. الحریر در کنار عین‌الاسد، یکی از دو پایگاه هوایی اصلی مورد استفاده آمریکا در خاک عراق است.

۱۰. تأسیسات راداری دیمونا و مشابیم فلسطین اشغالی

رادارهای  X-Band مدل  AN/TPY-2 در دیمونا به‌عنوان «زنگ خطر زودهنگام» عمل می‌کنند تا پرتابه‌های ایرانی را در بدو شلیک شناسایی کنند. همچنین پایگاه مشابیم، میزبان نیروهایی است که مأموریت انحصاری آنها مدیریت سامانه‌های پدافندی علیه ایران است. این پایگاه‌ها در صف اول اهداف مشروع ایران قرار می‌گیرند؛ زیرا نقش مستقیم در «خنثی‌سازی توان دفاعی» کشور دارند. از منظر دکترین نظامی، نابودی پایگاه الحریر در اربیل و رادارهای دیمونا برای «گشودن گارد دفاعی دشمن» حیاتی است. تا زمانی که این مراکز جاسوسی و پدافندی فعال باشند، دشمن تصور می‌کند می‌تواند با هزینه کم به ایران ضربه بزند. انهدام این مراکز این تصور را باطل کرد.

۱۱. دهکده اسکان – عربستان

در حال حاضر، دو مرکز اصلی برای فعالیت نیروهای آمریکایی در عربستان وجود دارد. نخست، دهکده اسکان در نزدیکی ریاض است که به‌عنوان محل اسکان پرسنل نظامی آمریکا عمل می‌کند. این مرکز بیشتر بر آموزش و نوسازی نیروهای گارد ملی و وزارت کشور عربستان تمرکز دارد و برای عملیات رزمی طراحی نشده است؛ به‌طوری‌که امنیت زمینی آن توسط پلیس نظامی تأمین می‌شود.

۱۲. پایگاه هوایی شاهزاده سلطان – عربستان

دومین و مهم‌ترین مرکز عملیاتی، پایگاه هوایی شاهزاده سلطان است که در حومه ریاض واقع شده و حدود ۲۵۰۰ پرسنل نیروی هوایی را در خود جای داده است. این پایگاه به‌عنوان یک لایه دفاعی در عمق منطقه عمل می‌کند تا در صورت هدف قرار گرفتن پایگاه‌های پیشرو، تداوم فعالیت‌های نظامی را تضمین کند. در این پایگاه سامانه‌های پدافند موشکی پیشرفته‌ای مانند پاتریوت و تاد مستقر هستند که وظیفه دفاع هوایی را برعهده دارند. اخیراً این پایگاه علی‌رغم موقعیتش در عمق خاک عربستان، هدف حملات موشکی قرار گرفت. براساس گزارش‌ها، حفاظت زمینی این پایگاه بر عهده نیروهای عربستان است و آمریکا صرفاً مدیریت عملیات هوایی و پدافندی را برعهده دارد. درواقع این حضور نظامی در هماهنگی کامل با دولت سعودی و با هدف ادعایی تأمین امنیت حریم هوایی صورت می‌گیرفرهیختگاند.