روزنامه کیهان نوشت: پزشکیان اما روز گذشته و در آیین پایانی شانزدهمین جشنواره بین المللی فارابی از موضع خود عقب نشست؛ فعلی که در دولت چهاردهم مسبوق به سابقه بود و پیش از این نیز با پس گرفتن «لایحه مقابله با محتوای خلاف واقع در فضای مجازی» در کارنامه عملی این دولت ثبت شد.
رئیس دولت چهاردهم در این جلسه (آیین پایانی شانزدهمین جشنواره بین المللی فارابی) با یادآوری واکنش اخیرش به اظهارنظر یکی از افراطیون مدعی اصلاح طلبی (شکوری راد) تصریح کرد: «فرصت نمی کنم فضای مجازی را دنبال کنم اما اخیراً در جلسه ای گفتم یکی از برادران اصلاح طلب پیام هایی مطرح کرده که اگر درست باشد، فاجعه است؛ گفتم حکم می دهم به او که برود و موضوع را دنبال کند.»
علی شکوری راد به دلیل اظهارات «اسرائیل پسند»، «دشمن شادکن»، دروغین و غیرقابل اثبات مورد مواخذه قرار گرفت.
وی چندی پیش درخصوص اغتشاشات ۱۸ و ۱۹ دی ماه که کشور را به آشوب کشید، گفته بود: «اصلا نهادهای امنیتی در ایران، در هر اعتراضی خشونت تزریق کرده اند تا آن خشونت را بهانه بکنند برای سرکوب. از ابتدا این بوده و تا حالا هم هست و روزبه روز هم بدتر شده. و این را من این جا اعلام می کنم که در نشریه دانشگاه امام حسین یک دانشجو، فکر می کنم دکترای انتظامی بوده، من مقاله اش را هم دارم، الان حضور ذهن ندارم، آنجا صراحتا نوشته. او گفته است یکی از روش های سرکوب اغتشاشات، کشته سازی از نیروهای خودی است و این کشته سازی از نیروهای خودی، پروژه این هاست برای سرکوب.
وی در ادامه اظهارات نسنجیده و بدون سند خود گفته بود: «یعنی باید نیروی بسیجی کشته بشود؛ باید نیروی انتظامی کشته بشود؛ مسجد آتش زده بشود: امامزاده آتش زده بشود؛ قرآن سوزانده بشود؛ همه این کارها بشود تا بتوان از نظر آن ها اغتشاش را سرکوب کرد. بنابراین من اصلا باورم نیست و باور نکردم که آن ها می گویند موساد و تیم های عملیاتی مثلا طرف مقابل این کارها را کرده. من می توانم باور کنم کسانی این کارها را کرده اند که می خواستند اغتشاشات، به قول خودشان، را سرکوب کنند».
شکوری راد همچنین ادامه داد: «اگر من دسترسی داشتم، به دکتر پزشکیان ملاک هایی می دادم و نمونه می زدم، می گفتم ببینید این روح الله عجمیان را در کرج چگونه کشاندند، گفتند برو لباس بسیج بپوش، بیا داخل جمعیت بشو. چه کسی اولین ضربه را زد؟ چگونه مردمی که به هیجان آمده بودند، ضربات بعدی را زدند؟ چه کسانی آنجا بودند حاضر و آماده، فیلم برداری کردند؟ و چه کسانی حاضر و آماده بودند که ظرف ۲۴ ساعت ریختند تمام آن کسانی که آنجا بودند را گرفتند و چه کسانی بودند که آن پزشک رادیولوژیستی که آنجا بود را متهم کردند؟ می خواستند یک اعدامی پزشک متخصص داشته باشند تا جامعه را مرعوب کنند. و این کار را کردند یعنی با یک قضیه روح الله عجمیان جنبش زن، زندگی، آزادی را جمع کردند».
شکوری راد طیفی تندرو را نمایندگی می کند که نه تنها زحمت تشکیک عقلانی را به خود نمی دهند بلکه در پاسخ به سؤالاتی چون «چرا حکومت باید با اتکا به خشونت فضای جامعه را مسموم، غیرقابل کنترل و غیرقابل گفت گو کند و امنیتی کند؟» سکوت می کنند.
از ماجرای شکوری راد تا پس گرفتن لایحه فضای مجازی؛ تکرار یک الگو
علی ایحال عقب نشینی رئیس جمهور در برابر هجوم افراد و رسانه های مدعی اصلاحات ریشه دار و مسبوق به سابقه است.
پس گرفتن «لایحه مقابله با محتوای خلاف واقع در فضای مجازی» پس از حمله رسانه های مدعی اصلاحات نمونه ای است که چندی پیش رخ داد.
تصویب لایحه دوفوریتی «مقابله با انتشار محتوای خبری خلاف واقع در فضای مجازی» در هیئت دولت و ارسال آن از سوی رئیس جمهور به مجلس، هیاهو و تصویرسازی وارونه رسانه ها و چهره های مدعی اصلاح طلب را در پی داشته است.
این طیف که به هرج ومرج و ولنگاری در فضای مجازی عادت داشته و از اخبار کذب به عنوان یک ابزار برای رسیدن به مقصود استفاده می کند با بهانه های واهی و دروغین چون «خدشه به آزادی بیان» رئیس جمهور را به عقب راند؛ غافل از اینکه مقابله با دروغ پردازی و شایعه سازی بی هزینه و بدون پذیرش مسئولیت نشر اخبار، محدود کردن آزادی بیان نیست بلکه احترام به امنیت روانی جامعه و ممانعت از تلاطم های مصنوعی و ساختگی ست که می تواند از بلندگوی رسانه اعلام شود.
تصویب این لایحه به دقت و وسواس در اظهارات منتهی می شد که در مسائل سیاسی-امنیتی امری پسندیده به حساب می آید اما پس گرفتن آن به دلیل حملات پی درپی مدعیان اصلاحات، موجب شد تا خاطره تلخ اظهارات دروغی چون ۲۰۰ نفر در سیل امامزاده داوود(ع) مدفون شدند و اگر توافقی با آمریکا صورت بگیرد، ۲۰۰ میلیارد دلار سرمایه خارجی به ایران سرازیر می شود، مجدداً زنده شود.
مع الوصف، رئیس جمهور نباید با فشار و هیاهوی رسانه های تندرو مدعی اصلاحات و به عبارتی با فشار تروریست های رسانه ای، از اظهارات به جا و صحیح خود عقب نشینی کند و مجال و فضای لازم برای سخنان «اسرائیل پسند» و «دشمن شادکن» فراهم آورد؛ هرچند بررسی رفتار رئیس جمهور درخصوص موضع گیری نسبت به «لایحه مقابله با محتوای خلاف واقع در فضای مجازی» و «سخنان شکوری راد» حکایت از تکرار یک الگو واحد دارد.
